
ရှေးသောအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်အခါက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် တောခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုတောခွေးသည် အလွန်သနားကရုဏာ ကြွယ်ဝပြီး၊ အလွန်ညှာတာတတ်သည်။ သူသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော် သားရဲတိရစ္ဆာန်များကို အလွန်ချစ်ခင်သည်။
တစ်နေ့သောအခါ တောခွေးသည် တောထဲ၌ အစာရှာထွက်သည်။ သူသည် အလွန်ဆာလောင်နေသည်။ သူသည် သားကောင်တစ်ကောင်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်။
ထိုအချိန်၌ မြေခွေးတစ်ကောင်သည် သူ၏ ခြေထောက်၌ ဒဏ်ရာရရှိကာ သေခါနီး ဖြစ်နေသည်။ သူသည် အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲကာ အကူအညီ မရရှိ။
“ကူညီပါဦး၊ ကူညီပါဦး!” ဟု မြေခွေးက အားနည်းစွာ အော်ဟစ်လေသည်။
တောခွေးသည် မြေခွေး၏ အော်သံကို ကြားသောအခါ အလွန်သနားကရုဏာ ဖြစ်လာသည်။ သူသည် သူ၏ ဆာလောင်မှုကို မေ့လျော့ကာ မြေခွေးထံသို့ ပြေးသွားလေသည်။
“အမောင် မြေခွေး၊ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဆင်းရဲလှပါသနည်း” ဟု တောခွေးက မေးလေသည်။
“အရှင် တောခွေး၊ ကျွန်ုပ်သည် ဒဏ်ရာရရှိပြီး၊ အစာငတ်ပြတ်နေပါသည်” ဟု မြေခွေးက ညည်းတွားလေသည်။
တောခွေးသည် မြေခွေး၏ အဖြစ်ကို ကြားသောအခါ သူ၏ ဆာလောင်မှုကို မေ့လျော့ကာ မြေခွေးအား ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်လေသည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အစာကို မြေခွေးအား ပေးအပ်လေသည်။
“အမောင် မြေခွေး၊ ဤအစာကို ယူ၍ စားလော့။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား ကူညီလိုသည်” ဟု တောခွေးက ပြောလေသည်။
မြေခွေးသည် တောခွေးပေးသော အစာကို စားသောက်ပြီးနောက် အားအင် ပြန်လည် ရရှိလေသည်။ သူသည် တောခွေးအား ကျေးဇူးတင်လေသည်။
“အရှင် တောခွေး၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား အဘယ်သို့ ကျေးဇူးဆပ်ရပါမည်နည်း” ဟု မြေခွေးက မေးလေသည်။
“အမောင် မြေခွေး၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား ကျေးဇူးဆပ်ရန် မလိုပါ။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား ကူညီခဲ့ခြင်းသည် ပင် ကျွန်ုပ်အတွက် အကြီးမားဆုံးသော ကောင်းမှု ဖြစ်ပါသည်” ဟု တောခွေးက ရိုးသားစွာ ပြန်ကြားလေသည်။
တောခွေးသည် မြေခွေးအား ကူညီပြီးနောက် သူ၏ အပေါင်းအဖော် သားရဲတိရစ္ဆာန်များထံသို့ ပြန်သွားလေသည်။ သူသည် သူ၏ ကရုဏာစိတ်ကို သူတို့အား ပြောပြလေသည်။
“အပေါင်းအဖော်တို့၊ ကျွန်ုပ်သည် မြေခွေးတစ်ကောင်အား ကူညီခဲ့သည်။ သူသည် ဒဏ်ရာရရှိပြီး၊ အစာငတ်ပြတ်နေသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ အစာကို သူအား ပေးအပ်ခဲ့သည်” ဟု တောခွေးက ပြောလေသည်။
သားရဲတိရစ္ဆာန်များသည် တောခွေး၏ ကရုဏာစိတ်ကို ကြားသောအခါ အလွန်ကြည်နူးကြသည်။ သူတို့သည် တောခွေးအား ချီးကျူးကြသည်။
“အရှင် တောခွေး၊ အသင်သည် အလွန်သနားကရုဏာ ကြွယ်ဝသော တောခွေး ဖြစ်သည်။ အသင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သူရဲကောင်း ဖြစ်သည်” ဟု သားရဲတိရစ္ဆာန်များက ပြောလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ တောခွေးသည် သနားကရုဏာ၏ အရေးပါပုံကို ပို၍ နားလည်သည်။ သူသည် သူ၏ ကရုဏာစိတ်ကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းသည်။ သူသည် အခြားသူများအား ကူညီရန် အမြဲတမ်း အသင့် ဖြစ်နေသည်။
ဤဇာတ်တော်သည် သနားကရုဏာနှင့် ကရုဏာစိတ်တို့၏ အရေးပါပုံကို သင်ကြားပေးသည်။ သနားကရုဏာသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
— In-Article Ad —
သနားကရုဏာသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ သူတစ်ပါးအား ကူညီခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ပို၍ ချမ်းသာစေသည်။
ပါရမီ: သနားကရုဏာ
— Ad Space (728x90) —
58Ekanipātaသုဝဏ္ဏသာမဇာတ် မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံ...
💡 မိဘကို ချစ်ခင်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ကျိုးစွန့်အနစ်နာခံခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ မိမိ၏ အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်၍ ချစ်ရသူကို ကယ်တင်ရန် ပြုလုပ်သင့်သည်။
310Catukkanipātaခြင်္သေ့မင်း၏ သစ္စာရှေးရှေးတုန်းက ဟိမဝန္တာတောကြီးအတွင်း၌ ခြင်္သေ့မင်းတစ်ပါး သီတင်းသုံးတော်မူ၏။ ထိုခြ...
💡 သစ္စာစောင့်သိခြင်းနှင့် ကရုဏာတရားသည် အလွန်အဖိုးတန်သော ဂုဏ်များဖြစ်သည်။
242Dukanipātaကျီးကန်း နှင့် မင်းသားရှေးရှေးတုန်းက သာသနာတော်ထွန်းကားစည်ပင်နေသည့် ကာလတွင် ပဒေသရာဇ်မင်းတစ်ပါးသည် နန်...
💡 မိမိ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို စွန့်လွှတ်၍ သူတစ်ပါး၏ ဒုက္ခကို ကယ်တင်ခြင်းသည် အလွန်မြတ်သော ကောင်းမှုကုသိုလ် ဖြစ်သည်။
211Dukanipātaမေခလ (Me-khala) Jatakaရှေးအသင်္ခေယျာ ကမ္ဘာကလွန်ခဲ့သောအခါ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မေခလ အမည်ရှိသော ဥဒေါင်း...
💡 သနားကြင်နာတတ်သော စိတ်ထားသည် အခြားသူများအပေါ် ကောင်းသော သက်ရောက်မှုရှိပြီး၊ သူတို့၏ စိတ်ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။
243Dukanipātaမျောက်နှင့်နဂါး မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ကုသိုလ်ကောင...
💡 အလှူဒါနသည် အလွန်ပင် အဖိုးတန်သော အကျင့်ဖြစ်သည်။ အလှူကို ပြုလုပ်သူ အားလုံး ချမ်းမြေ့ကြသည်။ သနား ကရုဏာ စိတ်ထား၍ အခြား သူများ၏ အကျိုးကို ပြုလုပ်သော သူသည် အလွန်ပင် အကျိုးများ ရရှိသည်။
212Dukanipātaကုက္ကုရ (Kukkura) ဇာတ်တော် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူ...
💡 အတ္တ၊ မာန၊ အမုန်းတရားသည် မဂ်ဖိုလ် နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိခြင်းကို ဟန့်တားသည်။
— Multiplex Ad —